Czy płyta włóknowo-cementowa zastępuje hydroizolację?

Płyta włóknowo-cementowa Hicem dobrze sprawdza się jako podłoże w łazienkach i innych pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności. Mineralna, cementowa struktura zapewnia stabilną powierzchnię pod płytki i inne warstwy wykończeniowe. W miejscach regularnie narażonych na bezpośrednie działanie wody płyta nie zastępuje jednak systemowej hydroizolacji.

W prawidłowo wykonanej zabudowie oba elementy pełnią inne funkcje. Hicem odpowiada za trwałe i stabilne podłoże, natomiast hydroizolacja zabezpiecza przegrodę przed przenikaniem wody. Takie rozdzielenie funkcji ma szczególne znaczenie w kabinach prysznicowych, strefach walk-in oraz na powierzchniach łączących ścianę z podłogą.

Dlaczego Hicem ma sens w strefach mokrych?

Płyta stosowana w łazience musi przede wszystkim zachować geometrię i parametry w warunkach podwyższonej wilgotności. Hicem jest płytą cementową wzmacnianą włóknami, przeznaczoną między innymi do zabudów w pomieszczeniach mokrych oraz jako podłoże pod okładziny.

W porównaniu z materiałami przeznaczonymi głównie do suchych wnętrz daje bardziej odporne podłoże w miejscach, w których występują para wodna, okresowe zachlapania i częste zmiany wilgotności. Ma to znaczenie szczególnie pod płytkami, ponieważ stabilność podłoża wpływa później na zachowanie kleju, spoin oraz samej okładziny.

Nie należy jednak utożsamiać odporności materiału na wilgoć ze szczelnością całej ściany. Szerzej tę różnicę opisujemy w artykule o tym, kiedy płyta odporna na wilgoć jest wystarczającym rozwiązaniem, a kiedy potrzebne są dodatkowe warstwy zabezpieczające.

Gdzie kończy się rola płyty, a zaczyna hydroizolacja?

Hicem stanowi podłoże, ale nie jest kompletnym systemem uszczelniającym. W strefie bezpośredniego działania wody potrzebna jest ciągła warstwa hydroizolacyjna wykonana zgodnie z technologią producenta zastosowanych materiałów.

Dotyczy to nie tylko powierzchni płyty. System musi zachować ciągłość również w narożnikach, przy połączeniu ściany z podłogą oraz wokół przejść instalacyjnych. W zależności od technologii stosuje się w tych miejscach taśmy, narożniki, mankiety lub inne elementy systemowe.

Nie ma przy tym sensu wykonywanie dodatkowych warstw według jednej uniwersalnej receptury. Rodzaj gruntu, hydroizolacji oraz sposób przygotowania powierzchni powinny odpowiadać dokumentacji konkretnego systemu. Płyta Hicem daje stabilną bazę, ale dalsza technologia zależy już od wybranego rozwiązania podpłytkowego.

Prysznic wymaga kompletnego rozwiązania

W kabinie prysznicowej albo strefie walk-in powierzchnia jest regularnie obciążana wodą. Tutaj znaczenie ma nie tylko odporność samej płyty, ale również szczelność wszystkich połączeń i detali.

W typowym układzie Hicem tworzy stabilne podłoże, na którym wykonuje się system hydroizolacyjny, a następnie warstwę klejową i okładzinę. Połączenie poszczególnych materiałów powinno tworzyć jeden kompatybilny zestaw.

Przy projektowaniu takiej zabudowy istotny jest również właściwy dobór samego podłoża. Osobno omawiamy płyty pod prysznic i różnice pomiędzy materiałami stosowanymi w bezpośredniej strefie natrysku.

Nie każda ściana w łazience pracuje w tych samych warunkach

Innych zabezpieczeń wymaga powierzchnia okresowo narażona na podwyższoną wilgotność, a innych ściana regularnie polewana wodą. Zakres hydroizolacji powinien odpowiadać rzeczywistej ekspozycji oraz wymaganiom zastosowanego systemu.

Dlatego dobór materiałów najlepiej rozpatrywać jako całość: podłoże, sposób uszczelnienia, klej i okładzinę. Sama odporna płyta nie rozwiązuje wszystkich problemów strefy mokrej, ale daje trwałą bazę, na której można prawidłowo wykonać kolejne warstwy. Więcej o takim układzie opisujemy przy wyborze podłoża pod płytki w łazience.

Płyty Hicem do łazienek i stref o podwyższonej wilgotności

Płyty są dostępne w kilku grubościach i formatach. Mineralne, odporne na wilgoć podłoże dobrze sprawdza się pod płytki i inne wykończenia stosowane w bardziej wymagających pomieszczeniach. Przy zamówieniu możliwe jest również docinanie arkuszy na wymiar.

W strefach bezpośrednio narażonych na wodę dalsze uszczelnienie wykonuje się zgodnie z dokumentacją wybranego systemu hydroizolacyjnego. Dzięki temu płyta odpowiada za stabilność zabudowy, a warstwa uszczelniająca za ochronę całej przegrody.